Şiir: Ashraf AboArafe
Ashraf:
Efendim…
Hız çağında yaşıyoruz,
çok şey ezberliyor,
az şey anlıyoruz.
Ne öğütlersiniz?
İbrahim Hakkı:
Yükü çoğaltma,
kalbi hafiflet.
Anlayış
ancak kalabalıklaştığında ağırlaşır.
Ashraf:
Dünya ilimle gürültülü,
ama huzur nadir.
Eksik olan nedir?
İbrahim Hakkı:
Ahlâksız ilim
anlamsız bir sestir.
Niyeti düzelt,
denge yerine oturur.
Ashraf:
Allah’ı
hutbelerde ve kitaplarda arıyoruz,
ama bulamıyoruz…
İbrahim Hakkı:
Çünkü gözlerinle arıyorsun,
hâlinle değil.
Seni samimi görseydi,
sana senden önce gelirdi.
Ashraf:
Peki insan?
Kayıp, yorgun,
her şeye öfkeli…
İbrahim Hakkı:
Çünkü haddini unuttu.
Yerini bilen
dinlenir,
kendini başkalarıyla kıyaslayan
huzur bulamaz.
Ashraf:
Bize yolu göster
son bir sözle…
İbrahim Hakkı:
Kalbini arındır,
aklını terbiye et,
kaderle kavga etme.
O zaman
her şey berraklaşır…
sessizlik bile.
